EDEBİYATTA “O. ÇOCUĞU”

0
143

TDK’nın sözlüğünde, argo diye nitelendirilen “o. çocuğu” kelimesinin anlamı olarak “serseri, haylaz, hinoğluhin, hilekâr, kalleş, orostopol” karşılığı verilir. Piç, haramzâde gibi kelimeler de “o. çocuğu”nun müterâdifidir. İngilizce son-of-a-bitch, sonofabitch sonuvabitch diye ifâde edilen “o. çocuğu” aslında “kaba ve ahlâksız adam” (unpleasant man, despicable man) mânâsında kullanılmıştır. Bu bakımdan kelime öbeğinin Türkçe’de ve İngilizce’de aynı anlamlarda kullanıldığı görülür. Farsça’da “evlâd-ı zinâ” ifâdesi, ateş böceği, yahut yıldız böceği demek olan “veled-i zinâ”nın çoğuludur. Süheyl yıldızının temmuz ayında zuhûruyla bu böcekler öldüğü için ona Acemce “veled-i zinâ- küş” denilmektedir.

İslâm sonrası Türk toplumunda “o. çocuğu” ifâdesinin yazılı edebiyatta sıkça kullanıldığı görülmektedir. Örneğin Sürûrî, zinânın yaygınlaştığı toplumlarda o. çocuklarının çok olacağına, “Olur zinâ yokuşunda çocuk mahalle piçi” dizesiyle dikkat çekmektedir. Mirzâ-zâde Mehmed Sâlim de toplumsal eleştiri içerikli şiirindeki

“Bir iki har-i veled-i zinâ olup buña meftun

Katirci cerrine çikdi nihayet-i mazmun”

beytinde veled-i zinâ ifâdesine yer vermiştir. Bununla birlikte, “o. çocuğu” ifâdesi daha ziyade halk edebiyatında göze çarpmaktadır. Örneğin Dadaloğlu, Osmanlı toplumundaki yozlaşmayı anlattığı şiirinde bir başka Farsça kökenli kelime olan “piç”i kullanmaktadır.

Yazının devamı Ayarsız dergisinde

Ayarsız dergisini kitapçılardan edinebilir veya Abonelik formunu doldurarak adresinize getirtebilirsiniz.


Ve bir varmış bir yokmuş.

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here