Mustafa’ya Mektup

0
124

Kardeşim Mustafa
Özledik şart olsun
Kur’an Mushaf çarpsın
Sözlerimde hilâf varsa
Nasıl özlemesin ki insan
Sen söyle tuz ekmek hakkı için
Unutmak kabil mi hiç o sımsıkı yılları
Buz gibi gerçek aş kadar sıcak
Dağlar kadar oturaklı dostlukları
Özlemez mi insan olan?

Burada sis ve betondan karılı gökyüzü
Savat surat öfke sabahleyin insanlar
Akşam desen önü alınmaz bir yorgunluk
Işık huzmelerinden bir yapaylık bolca
Plastikten bir salıncak çocuk yüzleri
Beyinlerde bakırdan bir tahtırevan

Kardeşim Mustafa
Geçimi bir ıssızlık buranın
Koskoca bir yalnızlık esneyişi
Sularından içilmez, köprülerinden geçilmez
Taşlarında oturup türkü yakılmaz
Kadınların yalnız yüzlerinde aydınlık
Gerisini anla işte anlamalısın
Burada tüm kapılar karanlık

Yazının devamı Ayarsız dergisinde

Ayarsız dergisini kitapçılardan edinebilir veya Abonelik formunu doldurarak adresinize getirtebilirsiniz.

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here