KESİLMİŞ AKAN

0
51

Yeşil otların güneşe uzaktı

bir tay ısırırdı senin körpeliğini

vahşi ağzın, göğsümü koparıp kaçırırdı.

O karşımda, yenilmedik gücüydü yüzünün

çuvalları kavrarken boynum,

yüzün küşümün süsü, yüzün bana güçlüydü.

Büyünle birlikte akla hep bir duman

hep bir yağmurla getirirdi sırsıllığı adamlar,

hastalar ağır yorganlarda ölüme yumardı ağzını.

Seslerden ruhuma arınan dizelerle

oynardı törpülü çocuklar.

 

Her bağın, bağçenin sahibi bilinen yerlerde

lâcivert pantolonlar arardı gençler;

havalar, ekini daha çok severdi köylüden.

Irgat kadınlar göğün gergefinde

hiç ığranmadan o soğuk merdiveninde,

miras nasırlarının üstünde kalkarak

kıvırıp bel kemiklerini, yatardı

ve ırlardı çapadan, belden uzak

tuzdan, testiden, tülbentten uzak ağzı.

Göğe uzansa elleri artık o gök yanardı.

Yazının devamı Ayarsız dergisinde

Ayarsız dergisini kitapçılardan edinebilir veya Abonelik formunu doldurarak adresinize getirtebilirsiniz.

PAYLAŞ
Önceki İçerikNEJAT
Sonraki İçerikpompei’nin son günleri

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here