Hatırlayan Kalpler

“bülbülün elinden ne gelir ki güle toprak olmaktan gayrı”

Geceyi heybesine sığdıran derviş, kamerin yokluğunu iliştirdi göğsüme. Gece bile yokmuş kadar karanlık bazen dünya.

Neyse ki umut… Hâlâ defterlerine, minik elleriyle kalp çizen çocuklar varsa eğer, bir zaman gelecek, elbet cennetten bir pırıltı serpilecektir gecelerimize. Vadeden, ilhamla düş arası bir frekanstan müjdeliyor bize bunu. Geceyi de kaybedip, kıymetini anladığımızda, sıradan acılarımız için şükredip, isyândan geri durmayı da öğreneceğiz belki… Neyse ki umut…

[vc_cta h2=”Yazının devamı Ayarsız dergisinde” style=”3d” add_button=”right” btn_title=”Abonelik Formu” btn_style=”3d” btn_shape=”square” btn_color=”danger” btn_link=”url:http%3A%2F%2Fayarsiz.net%2Fabonelik-formu%2F|||”]Ayarsız dergisini kitapçılardan edinebilir veya Abonelik formunu doldurarak adresinize getirtebilirsiniz.[/vc_cta]
Önceki İçerikDeverandan Feverana
Sonraki İçerikKendi Kendine, Taşrada (VII)
spot_img

CEVAP VER

Lütfen yorumunuzu giriniz!
Lütfen isminizi buraya giriniz

Sepetiniz boş