ebü mest-i nâzım çölün sonundaki bağçedir

0
156

karanlıklardan kurmuştum çehremi
karanlıklardı bir daha ele vermeyecek beni
ve elimi ne başka bir ele ne de böyle bir düşüşe
zaten çok zaman önce aşmıştım bu yolları
bir daha geri dönecek göz var mıydı bende
ama o göz yarasına yaraşır bir göze değmeye görsün
daha görmez imiş ben de gördüm görmemekle görüleni
şimdi ne bir yol ne memur ne derviş
ne de şu kışçağıran rüzgarlardan bir adam
olarak bir ben kalmadı içimde
birçok ben bir anda bir sefere mahsus çıktı benden
artık ne ben bir bedene sığarım
ne beden kabul eder kalmamı çeperinde

Yazının devamı Ayarsız dergisinde

Ayarsız dergisini kitapçılardan edinebilir veya Abonelik formunu doldurarak adresinize getirtebilirsiniz.

CEVAP VER

Lütfen yorumunuzu girin!
Lütfen adınızı buraya girin