Gül Vâkti Gülizâr’ın

0
127

Gül batımında sabır örtüsüne hak toprak,
o mis kokularını serpiştirir mahfilde…
Işıntı lâmbasında can toplayan her yaprak
haberini fısıldar, koşup gelen medârın;
kırkı çıkmış analar misâli karanfilde,
gül nağmeler gülüşür, gül vâkti Gülizâr’ın.

Kartal saltanatlarda yarı çıplak ihtiram,
kuru dudaklarıyla durur duru tavafa.
Düşleri ışıl ışıl, pençesi gür bir meram,
çığlık çığlığa süsler, yüreğini diyarın;
o hüveydâ ferahlar yayılır her tarafa,
gül nağmeler gülüşür, gül vâkti Gülizâr’ın.

Kevel yırtmış vâdiler cephesinde pürsilâh,
içli koynunda saklar, mevsimlik mecâlini.
Sahipli dağ başında kıştan kalma buz-külâh,
sular mes’ûd rengiyle gövdesini rüzgârın;
serin serin selâmlar, doğumun ricâlini
gül nağmeler gülüşür, gül vâkti Gülizâr’ın.

Yazının devamı Ayarsız dergisinde

Ayarsız dergisini kitapçılardan edinebilir veya Abonelik formunu doldurarak adresinize getirtebilirsiniz.

CEVAP VER

Lütfen yorumunuzu girin!
Lütfen adınızı buraya girin