ANKARA YARASI

0
182

Titredim yürüdüğünü görünce cenazelerin.
Özlemini tattım o en tazelerin.
Bulutların çocuk kovaladığı
şehir mi olur, deme!
Ancak soğuk duvarlarda
asılı kalır tekazelerin…
Yalnızlığın dona çektiği şehre
hiç gelmemiş olmayı dilemek nafile.
Hep gitmeyi istedi kim bilir kaç kafile.
Hiç gitmemiş olmayı dilemek belki…
Hep gelmeyi hatırlattım
hiç gelmeyen o gafile.
Yaşamak, bir rüyâdan uyanamamak gibi.
Öylesine çetrefilli, öylesine derin…
Titredim yürüdüğünü görünce cenazelerin.

Yazının devamı Ayarsız dergisinde

Ayarsız dergisini kitapçılardan edinebilir veya Abonelik formunu doldurarak adresinize getirtebilirsiniz.

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here